پارس ناز پورتال

عکس,گالری عکس,سایت عکس,عکس های خنده دار,عکس های دیدنی,عکس های روز,عکس جدید,عکس عاشقانه مدل مو,مدل مو مردانه,مدل مو زنانه,مدل آرایش,زیبایی صورت,مدل آرایش عروس,مدل مو کوتاه,مدل موی بافتنی,مدل شینیون مدل لباس,مدل مانتو,مدل لباس مجلسی,لباس نامزدی,کت و دامن,مدل دامن کوتاه,مدل تیشرت,مدل لباس زنانه و مردانه,لباس جدید پیش بینی وضعیت آب و هوا,هواشناسی,وضعیت آب و هوا,پیش بینی وضع هوا,وضعیت آب و هوای شهرهای کشور,سازمان هواشناسی کشور فال روز,طالع بینی,فال حافظ,انواع فال,فال قهوه,فال تاس,فال عشق,فال ازدواج,فال قران,فال بوسه,فال چای,فال عطسه

مطالب داغ

این مرد با گوشی موبایل خود ازدواج کرد +عکس این مرد با گوشی موبایل خود ازدواج کرد +عکس نتیجه کار عجیب دو خواهر برای بزرگ نشدن + عکس نتیجه کار عجیب دو خواهر برای بزرگ نشدن + عکس جوان ترین مدرس دانشگاه دنیا + عکس جوان ترین مدرس دانشگاه دنیا + عکس عروسک هایی که واقعا جان دارند (عکس) عروسک هایی که واقعا جان دارند (عکس) متکا از نوع و جنس مادر (عکس) متکا از نوع و جنس مادر (عکس) عکس های نایاب از ثروتمند ترین مردان عربستان عکس های نایاب از ثروتمند ترین مردان عربستان سه کارتن خواب از شدت گرسنگی یک مرد را خوردند +عکس سه کارتن خواب از شدت گرسنگی یک مرد را خوردند +عکس دختری که با ازدواج به اوج شهرت رسید + تصاویر دختری که با ازدواج به اوج شهرت رسید + تصاویر ترفند عروس برای جبران جای خالی پدرش در عروسی!! ترفند عروس برای جبران جای خالی پدرش در عروسی!! ستاره های زن سینمای ایران كه هنوز مادر نشدند +عکس ستاره های زن سینمای ایران كه هنوز مادر نشدند +عکس راز جدانی این پیر زن زیبای 92 ساله راز جدانی این پیر زن زیبای 92 ساله خودروهای غیر عادی و عجیب موتوری (عکس) خودروهای غیر عادی و عجیب موتوری (عکس) این مرد شجاع ترین ماربان دنیاست این مرد شجاع ترین ماربان دنیاست یکی از عجیب ترین حمام های زنان در جهان (عکس) یکی از عجیب ترین حمام های زنان در جهان (عکس) مجسمه هایی درست شده از کره که می شود با نان خورد مجسمه هایی درست شده از کره که می شود با نان خورد دریایی که انسان ها را دید و گرسنه شد (عکس) دریایی که انسان ها را دید و گرسنه شد (عکس) آشنایی با پردرآمدترین نویسندگان جهان + عکس آشنایی با پردرآمدترین نویسندگان جهان + عکس نجات معجزه آسای مرد در حال سقوط از ساختمان +عکس نجات معجزه آسای مرد در حال سقوط از ساختمان +عکس عاقبت جراحی زیبایی روی پسر مدل +عکس عاقبت جراحی زیبایی روی پسر مدل +عکس پلیس راهنمایی رانندگی که سر چهار راه ها میرقصد +عکس پلیس راهنمایی رانندگی که سر چهار راه ها میرقصد +عکس

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز

ششم آگوست سال ۲۰۱۵، هفتادمین سالگرد نخستین استفاده از بمب اتمی به عنوان جنگ افزار علیه «دشمن» بود. بمب های اتمی بر هیروشیما و ناکازاکی فرود آمدند تا «برنده ها» نشان دهند برای «برنده» بودن و «آخرین جواب قاطع»، حاضرند تا کجا پیش بروند.
 
در ۲۴ جولای سال ۱۹۴۵، ترومن، رئیس جمهور آمریکا استالین را ترغیب کرد تا یک سلاح سنگین و حمله ای جدی را علیه ژاپن بیازمایند.
 
 
روز پس از آن، قرار بود اَتلی جانشین چرچیل شود و چرچیل دقیقاً در جریان بود که واقعاً چه اتفاقی در شُرُف وقوع است. ترومن بسیار کلی حرف می زد و استالین کنجکاو بود تا از جزئیات ماجرا بشنود. ترومن می خواست هرطور که شده، از دست اندازی استالین در ژاپن جلوگیری کند. او به استالین گفت: «ما سلاح جدیدی داریم که قدرت مخرب غیرمعمولی دارد.»
 
استالین در پاسخ گفت: «پس از آن در برابر ژاپنی ها به خوبی استفاده کنید!» وقتی رهبران دو ابرقدرت دانستند که اقلاً درباره ی ژاپن، نقطه نظز کاملاً مشترکی دارند، فردای آن روز همزمان با کنار رفتن چرچیل از نخست وزیری بریتانیا، از ژاپن طی پیغامی خواسته شد که تسلیم شود. ژاپن این پیشنهاد را رد کرد و آمریکا بلافاصله مشغول آماده سازی مخرب ترین «پسر کوچولو» در تاریخ شد: بمبی که قرار بود هیروشیما را هدف قرار دهد.
 
هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 
ساعت ۴ صبح روز ۶ آگوست، به وقت توکیو، ژاپنی ها یک بیانیه ی اعلام جنگ از سوی اتحاد جماهیر شوروی دریافت نمودند. منچوری شب پیش از اینبیانیه، مورد حمله ی نیروهای شوروی قرار گرفته بود و ژاپنی ها می دانستند که استالین درست پشت در خانه شان رسیده است. اما آن ها ایده ای درباره ی اتفاقی که ساعت ۸ صبح، به وقت ژاپن رخ داد، نداشتند.
 
 
«پل تیبِتس»، خلبان جنگنده ی بوئینگ B-29 بود که حامل بمب های اتمی بود. او با حروف درشت نام مادرش، Enola Gay را روی دماغه ی براق جنگنده اش نوشته بود. او انجام مأموریتی را پذیرفت که مانند آن، پیش تر به هیچ جنگنده ای واگذار نشده بود و قرار بود به جنگ جهانی دوم پایان دهد. به جز Enola Gay، ۳۰ مدل دیگر از مدل B-29 برای حمل بمب های سنگین تجهیز شده بودند. «پسر کوچولو» با قدرت تخریبی ۲۰هزار تُن TNT روی
 
 
هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

هدف اولیه ی «مرد چاق» کُکورا بود، جایی که مهم ترین کارخانه ی مهمات سازی ژاپنی ها قرار داشت. درست ۳ روز پس از حمله به هیروشیما که مقرر بود حمله ی دوم اتمی رخ دهد، ابرهای ضخیم و تیره بر فراز ککورا، دیدُ خلبانان آمریکایی را کور کرد. در یک تصمیم گیری سریع، نیروی هوایی امریکا، ناکازاکی را به عنوان هدف دومین بمب اتمی اش انتخاب نمود. از ۲۵۰هزار سکنه ی شهر، ۵۰هزار تن بلافاصله کشته شدند. البته ده ها هزار نفر دیگر از شهروندان این شهر، تدریجاً به دلیل زخم های کاری و قرار گرفتن تحت اشعه های رادیواکتیو، به تدریج جان سپردند.

 

تاب و توان ژاپن در هم شکست و ۵ روز بعد، در روز ۱۴ آگوست ۱۹۴۵، رسماً و بی هیچ قید و شرطی تسلیم شد. امپراتور وقت ژاپن، در خفا پیامی برای مردم کشورش آماده کرد. مشاوران امپراتور، دو نسخه از پیام او را ضبط کردند و برای اطمینان، به دو ایستگاه رادیویی مختلف فرستادند. ظهر روز ۱۴ آگوست، این پیام در رادیوهای ژاپن پخش شد. استالین به کام ش در ژاپن نرسید، چرا که حمله ی همه جانبه اش را برای روز ۱۵ آگوست طراحی کرده بود.

سرهنگ «رالین راینِک» جزو هنگ خلبانان بمب افکن در سال ۱۹۴۵ که در سایپان مشغول خدمت بود، می گوید: «جنگ یک قصاوت است جنگ واقعی علیه ارتش ژاپن، تنها ۹ ماه به طول انجامید که از نوامبر سال ۱۹۴۴ آغاز شد و تا آگوست ۱۹۴۵ به طول انجامید. ما با بمب های معمولی توانسته بودیم ۲۷۵٫۵ کیلومتر مربع از اراضی ژاپن را با خاک یکسان کرده بودیم. میزان ویرانی ارضی دو بمب اتمی، ۳٪ این مقدار بود. چیزی حدود ۹٫۶ کیلومتر مربع.» او معتقد است که ارتش امریکا این کار را نه برای برنده شدن، که برای متوقف کردن جنگ انجام داده است.

با بمباران اتمی ژاپن، جهان برای همیشه تغییر کرد. کسی تصور نمی کرد که بمب های اتمی، علیه جمعیتی از شهروندان غیرنظامی به کار گرفته شود. با بمباران اتمی ناکازاکی اما، فاجعه کامل شد و تا امروز، انسان دیگری ویرانی و مرگ با بمب های اتمی را تجربه نکرده است. جراحت های ناشی از این بمباران، قابل قیاس با قدرت هیچ بمب دیگری که پیش تر و پس از آن به کار گرفته شد، نیست. سوختگی مجروحان وسیع و غیرقابل درمان بود و بسیاری از افراد هم تا مدت ها با بیماری های عجیب قرار گرفتن تحت پرتوهای کشنده، دست و پنجه نرم کردند.

 

آنان که از این دو فاجعه جان به در بردند و زنده ماندند، در ژاپن با عنوان Hibakusha خوانده می شوند که به معنای «هنوز زنده مانده» است. آنان هرگز از بازگویی حقیقتِ فاجعه باز نماندند. تا روز ۶ آگوست سال ۱۹۴۵، رهبران جهان به هر ترتیبی که بود از گزینه ی حمله ی اتمی استفاده نکردند، اما از ان روز به بعد تغییری مهم ایجاد شد. خطر حمله ی اتمی از آن پس، همه ی ما را، هرجای جهان که باشبم، تهدید می کند. شرم و قبح استفاده از این مخرب ترین سلاح در آن روز از بین رفت و برای همیشه یک گزینه ی روی میز باقی ماند. آن چه از آن پس از شهروندان معمولی برمی آید، شرکت جستن در کمپین های حامی صلح برای از بین بردن سلاح های هسته ای است.

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 
هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

کنزابورو اوئه، نویسنده ی ژاپنی که در سال ۱۹۹۴ برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات شد، اکنون هشتاد سال سن دارد. او به عنوان یکی از روشنفکران نام اور و افراد محبوب جامعه ی ژاپن، مورد احترام فراوان هم وطنان ش است. آقای اوئه می گوید: «وقتی ژاپن با تجربه ی بمباران اتمی در هیروشیما و ناکازاکی مواجه شد، من کودکی ۱۰ ساله بودم. در آن زمان چیزی که به من، مادرم، خانواده های مان و تمام مردم جهان ضربه ای بزرگ وارد کرد، استفاده از بمب های اتمی بود. فاجعه ای که رخ داد، مهیب تر از هر اتفاقی بود که تا آن زمان رخ داده بود.» آقای اوئه که بخاطر نوشته های معروف ش در تمام جهان شناخته شده است، می گوید بزرگ ترین شرمندگی اش در تمام عمر، این است که تا کنون رمانی درباره ی بمباران اتمی ننوشته است.

 

او مراتب احترام فراوان خود را به بازماندگان آن ماجرا که داستان واقعی آن دو روز تلخ را زنده نگاه داشته اند، چنین ابراز می دارد: «ژاپن تحت اشغال نیروهای امریکایی در آمد.  در آن زمان برای افراد hibakusha، کسانی که از از بمباران های اتمی جان به در بردند، امکان این وجود نداشت که نهادی برای خود تأسیس نمایند. ۵ سال پس از بمباران اتمی، این افراد برای نخستین بار قادر شدند تا نهادی برای خود تشکیل دهند. در آن زمان، آن ها تنها یک شعار داشتند: هرگز اجازه ندهید این اتفاق دوباره تکرار شود! هرگز اجازه ندهید هیباکوشای دیگری به وجود آید!

یاسوهیکو تاکه تا، در آن زمان کودکی ۹ ساله بود و در لحظه ی اصابت بمب به شهر، در راه رفتن به مدرسه بود. او دیده های خود را از لحظه ی بمباران چنین روایت می کند: «چنان نور خیره کننده ای ایجاد شد که حتی از خورشید هم درخشان تر بود! بعد از آن، سر و صدای وحشتناکی ایجاد شد و بلافاصله تمام شیشه ها شروع به شکستن کردند. احساس کردم پیشانی ام می سوزد. وقتی به آسمان نگاه کردم، اول یک چیز ریز سفید نورانی دیدم، مثل یک دانه ی برنج. رنگش ابتدا به زرد و بعد سرخ تغییر کرد، ناگهان به اندازه ی یک هیولا بزرگ شد. یک شهاب سنگ سرخ و مشتعل آسمانی! دیدم دارد به سمتی می آید که من هستم، حس کردم که می خواهد من را درون خود بکشد.» آقای تاکه تا زنده ماند، اما در این حادثه مادر، خواهرش و بهترین دوستش را از دست داد.

خانم آکیکو تاکاکورا، در آن زمان بانویی جوان و ۲۰ ساله بود. او درست در نزدیکی منطقه ی اصابت بمب زندگی می کرد. اکنون در ۹۰ سالگی صحنه را چنین به یاد می اورد «همه چیز در رنگ سرخ، سیاه و قهوه ای فرو رفت. تنها این را به خاطر دارم، نه چیز دیگر. ان هایی که خوش شانس بودند که پناهگاهی بیابند، شاهد دنیایی عجیب و نامأنوس بودند. موهای همه سوخته بود و سایه ی آدم ها، برای همیشه روی سنگ ها مانده بود.

آقای میچیکو هاچیا در ان زمان، در بیمارستان هیروشیما مسئول بود. او می گوید: «حالت های شبه مانندی از انسان ها ایجاد شد، مانند ارواحی که راه می رفتند. برخی با چنان دردی حرکت می کردند، که حرکات شان شبیه مترسک بود.»

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

جالب آن جاست که هنوز ۷۰٪ از افراد بالای ۶۵ سال در امریکا و ۴۷٪ افراد زیر ۲۹ سال، باور دارند که بمباران اتمی ژاپن کار درستی بوده است. علی رغم فاجعه ی بمب اتمی در هیروشیما با فاصله ی کمی از وقوع، شوروی و پس از آن بریتانیا بمب های اتمی خود را امتحان کردند. گفته می شود که ۹ کشور، تمام کلاهک های هسته ای جهان را در اختیار دارند که عبارت ند از آمریکا، روسیه، چین، هند، پاکستان، فرانسه، کره شمالی و اسرائیل.

افراد هیباکوشا هنوز هم در هسته ی مرکزی جنبش صلح ژاپن مشغول به فعالیت هستند. نماد مورد استفاده ی آن ها، اریگامی هایی به شکل درناهای کاغذی است. این نماد به یاد یکی از قربانیان معروف بمباران هسته ای به نام «ساداکو ساساکی» انتخاب شده است (احتمالاً بسیاری از شما شما هم در کودکی کتاب جیبی و بسیار متأثرکننده ی «هزار درنای کاغذی» را که داستان زندگی کوتاه ساداکو بود، خوانده اید.) ساداکو در زمان حمله ی اتمی به هیروشیما، دخترکی ۲ ساله بود. ساداکو زنده ماند، اما تنها ۱۲ سال داشت که به سرطانخون، به دلیل قرار گرفتن تحت تابش های پس از انفجار اتمی، مبتلا شد. هنگام بستری بودن در بیمارستان، دوستی به او گفت اگر ۱۰۰۰ اریگامی درنای کاغذی بسازد، حتماً یکی از آرزوهای ش برآورده می شود. آرزوی او، بهبود از سرطان بود. او شروع به ساختن اریگامی ها کرد، اما آرزوی ش ناتمام ماند و در روز ۲۵ اکتبر سال ۱۹۵۵ چشم از جهان فرو بست، بی آن که فرصت ش را بیابد که زندگی را واقعاً تجربه کند.

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

جنبش صلح در ژاپن، هنوز فعال است. آن ها نه تنها خواهان از بین رفتن سلاح های اتمی هستند، بلکه هدف نابودیِ تمامیِ نیروگاه های اتمی را نیز دنبال می نمایند. آقای اوئه در مصاحبه ای به روزنامه ی فرانسوی لوموند گفته است: «هیروشیما باید برای همیشه در خاطر ما باقی بماند. فاجعه ای که در آن جا رخ داد، مهیب تر از هر یک از بلایای طبیعی است، چرا که محصول عمل انسان ها بود. بی توجهی نشان دادن به ماهیت وجود نیروگاه های هسته ای، مصداق بارز خیانت به خاطره ی کشته شدگان هیروشیما است!» به نظر می رسید که این جنبش با وقوع حادثه ی فوکوشیما در سال ۲۰۱۱، به هدف خود برای تعطیلی نیروگاه های اتمی نزدیک شده باشد. اما درست پس از ماجرای فوکوشیما، دولت محافظه کار آقای شینزو آبه به قدرت رسید. آقای آبه نه تنها به از سر گرفتن کار کردن نیروگاه فوکوشیما و تعمیر خراب های آن رأی داد، بلکه دستور تجهیز نیروگاه اتمی با ساختمان های جدید را صادر کرد.

در سرتاسر جهان، و از جمله در مرکز تحقیقات لوس آلاموس، واقع در نیو مکزیکو، که برای اولین بار بمب اتمی در آن ساخته شد، تحقیقات گسترده ای برای ساخت بمب های اتمی «بهتر» و «قدرتمندتر» ادامه دارد. امروزه در سال ۲۰۱۵، حدود ۴۱۰۰ کلاهک هسته ای آماده و در مجموع ۱۷۳۰۰ کلاهک هسته در جهان وجود دارد. فعالین صلح، به مناسبت هفتادمین سالگرد فاجعه ی هیروشیما و ناکازاکی در نزدیکی سانتافه تظاهراتی انجام دادند و در کنار مرکز تحقیقات اتمی فوق سری لوس آلاموس به تحصن پرداختند. کشیش جان دیِر، که سابقه ی طولانی مدتی به عنوان یک فعال صلح دارد، می گوید: «ما انسان ها به خدا گفتیم، آن چه را که تو در ۱۵ میلیارد سال ساخته ای، می توانیم در ۱۵ دقیقه نابود کنیم!»

کلمات کشیش دیِر، می تواند خطابی به تمام سازندگان بمب اتمی، از جمله دکتر رابرت اوپنهایمر باشد که فیزیکدانی برجسته بود و ریاست پروژه ی منهتن را بر عهده داشت که به ساخت بمب های اتمی منجر شد. تحقیقات این مرکز از سال ۱۹۴۲ شروع شد و چیزی حدود ۱۶ میلیارد پوند هزینه در بر داشت. اولین بمب اتمی تاریخ، در منطقه ی آزمایشی ترینیتی، واقع در بیابان نیومکزیکو، در ۱۶جولای سال ۱۹۴۵ منفجر شد. تماشای انفجار و ابر قارچ مانند متعاقب آن، باعث شد که اوپنهایمر بخشی از کتاب مقدس هندوها، باگاواد گیتا را که به کلامی از ویشنو اختصاص داشت، با صدای بلند تکرار کند: «حالا من تبدیل به مرگ شده ام، نابودگر جهان!»

هیروشیما و ناکازاکی، امروز شهرهایی آباد هستند، اما نشانه های آن فاجعه را با احترام در خود حفظ کرده اند. مقایسه ی برخی از تصاویر فاجعه، با آن چه امروز در آن محل ها ساخته شده، می تواند نشان دهنده ی ملتی مغرور باشد که با وجود شکست، خود را بالا کشیدند و بالیدند و هرگز آن چه را که رخ داد، فراموش نخواهند کرد.

آن چه که امروز گنبد بمب اتمی خوانده می شود، تنها ساختمانی بود که پس از انفجار تقریباً سالم باقی ماند و کمتر از بقیه تخریب شد. این گنبد، به عنوان نماد آن فاجعه ی شوم دست نخورده نگهداری می شود و در اطراف آن، پارک صلح بنا شده است.

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

پل یوروزویو در هیروشیما، در فاصله ی ۸۶۰ متری مرکز انفجار فقرار داشت. سایه ی یکی از قربانیان بر کف آن هویداست. شدت تشعشعات انفجار، رنگ سنگ های اطراف کشتگان را تغییر داده بود.

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

کلیسای اوراکامی در ناکازاکی با بمب اتمی تخریب شد، امروز کلیسایی در همان محل ساخته شده است

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

سایه ی نرده های پل یوروزویوی هیروشیما پس از انفجار، نمایی از این پل در سال ۲۰۱۵  

 
هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

ویرانه های دانشکده ی پزشکی ناکازاکی، و نمایی از همان محل در سال ۲۰۱۵

 
هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

مردم محلی چند روز پس از انفجار، روی پل آیویی در هیروشیما راه می روند. تصویر امروزی این پل را نیز مشاهده می کنید

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

مدرسه ی ملی شیرویاما در جریان بمباران اتمی ناکازاکی تخریب شد، تصویری امروزی از همان محل در ناکازاکی در گوشه ی تصویر

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

قسمت جنوبی کلیسای اوراکامی در ناکازاکی، آن روزها و امروز

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

گنبد بمب اتمی و پل آیویی

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 

نام هیروشیما و ناکازاکی، به عنوان موزه ای زنده که نشان می دهد جنون استفاده از سلاح هسته ای چه باقی می گذارد، باقی خواهد ماند. در موزه ی صلح هیروشیما، نماد یادبودی برای کودکان قربانی این فاجعه وجود دارد، به یاد ساداکو و هزاران کودکی که بی گناه کشته شدند. یادبودی که هنگام برگزاری مراسم سالانه ی گرامیداشت کشتگان بمباران اتمی، هزاران درنای کاغذی توسط مردم اطراف ش جمع می شود. یک متن حک شده در پایه ی ان جلب توجه می کند: «این فریاد ماست، این دعای ماست: صلح برای جهان!»

 

هیروشیما و ناکازاکی از بمباران تا به امروز
 
 
 
تبلیغات

سفر،مسافرت،تور کیش

Xبستن تبلیغ
تبلیغات
Xبستن تبلیغ