پارس ناز پورتال

عکس,گالری عکس,سایت عکس,عکس های خنده دار,عکس های دیدنی,عکس های روز,عکس جدید,عکس عاشقانه مدل مو,مدل مو مردانه,مدل مو زنانه,مدل آرایش,زیبایی صورت,مدل آرایش عروس,مدل مو کوتاه,مدل موی بافتنی,مدل شینیون مدل لباس,مدل مانتو,مدل لباس مجلسی,لباس نامزدی,کت و دامن,مدل دامن کوتاه,مدل تیشرت,مدل لباس زنانه و مردانه,لباس جدید پیش بینی وضعیت آب و هوا,هواشناسی,وضعیت آب و هوا,پیش بینی وضع هوا,وضعیت آب و هوای شهرهای کشور,سازمان هواشناسی کشور فال روز,طالع بینی,فال حافظ,انواع فال,فال قهوه,فال تاس,فال عشق,فال ازدواج,فال قران,فال بوسه,فال چای,فال عطسه

شرح ضرب المثل زیبای زندگی سگی

شرح ضرب المثل زیبای زندگی سگی


زندگی توأم با رنج و درد و الم و فقر و مسكنت و تندگستی را در اصطلاح عامه زندگی سگی گویند كه از آن كاهش جان زاید و فرسایش تن.

 

باید دید منظور از زندگی سگی چیست و چه واقعه ای آن را بر سر زبانها انداخته است تا ریشه تاریخی آن به دست آید. و گرنه هر كس اجمالاً می داند سگ از آن موقع كه در استخدام بشر درآمده چه می خورد و چگونه زندگی می كند.

 

سگ این حیوان نجیب و وفادار اگر در عصر حاضر می بینیم كه راحتی و آسودگی و آسایشی- البته در میان ملل راقیه- دارد متأسفانه در ازمنه و اعصار گذشته زندگی راحتی نداشته و امروزه هم در غالب مناطق جهان حتی از آسایش نسبی هم برخوردار نیست زیرا خواه در استخدام بشر باشد و خواه به طور ولگردی زندگی كند شبها را به حكم غریزه و وظیفه بیدار است و با شنیدن كمترین صدا، سر از روی دستهایش برداشته به پاسداری می پردازد، روزها را هم كه باید در خواب و استراحت بگذراند به این طرف و آن طرف روی می آورد و دم می جنباند تا تكه استخوانی به دست آورده سد جوع كند.

 

اگر سگ، این حیوان قانع و بردبار بتواند این زندگی روزمره و تهیه و تدارك چند تكه استخوان را هم به آسودگی و بدون دغدغه خاطر بگذراند باز هم حرفی نیست ولی از آنجا كه غالباً معروض حملات ناجوانمردانه مردم و سنگ پرانیهای اطفال در كوی و برزن قرار می گیرد لذا نه شبی خوش دارد و نه روزی آرام. طبیعی است كه این حالت زندگی سگی چون مطبوع طبع آدمی نیست لذا از آن به زندگی رنج و درد و بدبختی و بیچارگی تعبیر و تمثیل می كنند.

 

اما اكنون ببینیم چه شد و از چه تاریخی این عبارت به صورت ضرب المثل درآمده در تعابیر و تماثیل مجازی و استعاره ای مورد استفاده قرار گرفته است.

 

محقق نكته باب معاصر آقای دكتر محمد ابراهیم باستانی پاریزی حكایت شیرین و طنزآمیزی را نقل می كند كه هر چند جنبه اساطیریش بر حقیقت وجودی آن می چربد- كه قطعاً چنین است- علی ای حال می تواند ریشه تاریخی ضرب المثل بالا را بدست دهد. محقق مزبور می نویسد:
«معروف است كه در روز ازل خداوند برای بشر سی و پنج سال عمر تعیین كرده بود و برای سایر حیوانات هم عمری معین شده بود. آدمیزاد كه به هیچ چیز قانع نیست پیش خدا شكایت برد كه: «خداوندا، این سی و پنج سال كم است، مقداری بر آن بیفزا تا بتوانم عبادت ترا در آخر عمر به جا بیاورم زیرا این سی و پنج سال برای همان اعمال چنان كه افتد و دانی! هم تكافو نمی كند.» چون عنوان عبادت پیش كشید خداوند فرمود تا از عمر یكی از مخلوقات دیگر بردارند و بر عمر بشر بیفزایند.

 

«مأمور اجرا خر را از همه ساكت تر دید، بیست سال از عمر او برداشت و بر عمر آدمی گذاشت. بنابراین عمر بشر از سی و پنج سال به پنجاه و پنج اضافه شد. اما متأسفانه چون از عمر خر بود این بیست سال بعد از سی و پنج سال را آدمیزاد ناچار شد مثل خر كار كند و جان بكند! باز محلی برای عبادت نماند، باز نزد خدا شكایت برد. خداوند فرمود دهسال دیگر از عمر مخلوقی دیگر بردارند و بر عمر آدمیزاد بیفزایند.»

 

«این بار نوبت سگ بود، ده سال از عمر او برداشتند و بر عمر آدمی گذاشتند ولی متأسفانه باز هم به عبادت نرسید زیرا این ده سال بعد از پنجاه و پنج سالگی یك زندگی سگی بود.»

 

آری، زندگی سگی با توصیفی كه شده بدترین زندگیها و همپایه مرگ است ولی چه می شود كرد كه آدمی به جهت ترس از مرگ و به امید زندگی بهتر كه شاید فرجی بعد از این شدت باشد به آن ادامه می دهد و به تكرار روز و شام می پردازد.




تبلیغات

سفر،مسافرت،تور کیش

Xبستن تبلیغ
تبلیغات
Xبستن تبلیغ