پارس ناز پورتال

عکس,گالری عکس,سایت عکس,عکس های خنده دار,عکس های دیدنی,عکس های روز,عکس جدید,عکس عاشقانه مدل مو,مدل مو مردانه,مدل مو زنانه,مدل آرایش,زیبایی صورت,مدل آرایش عروس,مدل مو کوتاه,مدل موی بافتنی,مدل شینیون مدل لباس,مدل مانتو,مدل لباس مجلسی,لباس نامزدی,کت و دامن,مدل دامن کوتاه,مدل تیشرت,مدل لباس زنانه و مردانه,لباس جدید پیش بینی وضعیت آب و هوا,هواشناسی,وضعیت آب و هوا,پیش بینی وضع هوا,وضعیت آب و هوای شهرهای کشور,سازمان هواشناسی کشور فال روز,طالع بینی,فال حافظ,انواع فال,فال قهوه,فال تاس,فال عشق,فال ازدواج,فال قران,فال بوسه,فال چای,فال عطسه

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید + عکس

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید + عکس

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید ، آن روزها که عکس هایش در کنار پدرش روی جلد نشریات ورزشی بود، شاید کسی فکر نمی کرد روزی برسد که پسر عقاب آسیای بخواهد جای او را بگیرد.

 

امیر عابدزاده خیلی زود از ایران رفت تا به عنوان یک دروازه بان بزرگ به کشورمان بازگردد. همان زمان می گفتند که پسر عابدزاده جای او را پر خواهد کرد؛ اتفاقی که تا این لحظه رخ نداده است.

 

امیر به انگلیس و سپس آمریکا رفت تا در آکادمی دروازه بانی آب دیده شود اما اتفاقاتی برای او رخ داد تا تصمیم به بازگشت بگیرد. او به پرسپولیس آمد تا همه را به یاد آن روزهایی که عابدزاده بزرگ در درون دروازه این تیم روزگار را بر مهاجمان حریف سیاه کرده بود، بیندازد اما باز هم نشد.

 

امیر عابدزاده شاید به جای آنکه نان اسم پدرش را بخورد طی این سال ها چوبش را خورده است. با امیر عابدزاده درخصوص پسر آدم معروف بودن، سفرش به انگلیس و آمریکا و همچنین روزگارش در ایران صحبت کردیم و او از آرزویش برای ما گفت. امیر عابدزاده به مانند پدرش خیلی با مصاحبه کردن موافق نیست.

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید + عکس

پسر احمدرضا عابدزاده بودن چه حسی دارد؟

حس خوبی دارد. من از اینکه پسر احمدرضا عابدزاده هستم به خود افتخار می کنم، هر چند که پسر چنین شخصی بودن سختی های خودش را دارد.

 

منظورت از سختی ها مسائل حاشیه ای است؟

اینکه پدر من احمدرضا عابدزاده است برای من که دروازه بان هستم یک نعمت است اما من می خواهم خودم باشم یعنی امیر عابدزاده و تنها می خواهم از تجربیاتش بهره ببرم.

 

اینکه پسر عابدزاده هستی چقدر به ضررت بوده؟

زمانی که به ایران آمدم، بابت اینکه پسر عابدزاده بودم خیلی جاها ضربه خوردم اما هرگز به این مسائل توجه نکردم و هیچ وقت نخواستم تسلیم این حاشیه ها شوم. شاید همین موضوع باعث شده که من در انگیزه و هدفم قوی تر شوم.

 

به این مسائل کاری ندارم و می خواهم به هدفی که دارم برسم. شاید آنهایی که غرض ورزی می کنند و مرا می زنند، کارشان حکمتی دارد تا من در شرایط سخت تر بتوانم خودم را نشان دهم هر چند زمان را نمی توان به عقب برگرداند و باید تلاش کرد.

 

هدف امیر عابدزاده در زندگی چیست؟

هدف من بزرگتر از فوتبال ایران است. من همیشه فراتر از فوتبال ایران و تیم ملی فکر می کنم و می خواهم خودم را در فوتبال اروپا محک بزنم. منتظر روزی هستم که این فرصت در فوتبال اروپا به من داده شود.

 

فکر می کنی کی به این هدف برسی؟

خودم هم نمی دانم. خدا می داند. می خواهم در فوتبال ایران آنقدر تمرین کنم تا مجبور شوند به من هم بازی بدهند. من شرایطم از خیلی ها که پدرشان معروف هم نیست سخت تر است و تنها با تمرین کردن می توانم خودم را ثابت کنم.

 

شاید هم به خاطر اینکه سن ات پایین است، میدان به تو نمی دهند نه به خاطر اینکه پسر احمدرضا عابدزاده هستی.

اتفاقا پیش آمده که به من گفته اند به خاطر سنم بازی به من نمی رسد، اما چوب اسم پدرم و سنم را با هم خوردم. گذشته ها گذشته و نمی خواهم در مورد گذشته ها صحبت کنم و دوست ندارم مسائل حاشیه ای را مطرح کنم.

 

البته می گویند، خط خوردن تو از تیم ملی امید هم به خاطر سن نبود. خودت فکر می کنی به خاطر مسائل فنی خط خوردی یا اینکه چون پسر احمدرضا عابدزاده هستی؟

دلیلش را می دانم چرا به تیم ملی امید دعوت نشدم اما چون تیم ملی در آستانه بازی های آسیایی قرار دارد، نمی خواهم برای آنها حاشیه درست کنم. متاسفانه این ایراد در فوتبال ایران وجود دارد.

 

یعنی فکر می کنی دعوت نشدن ات به تیم ملی امیدبه خاطر مسائل فنی نبوده؟

در این تیم ملی بازیکنی هم وجود دارد که باشگاه نداشته. در فوتبال ایران بازیکنانی داریم که در تیم ملی جوانان بوده اند اما باشگاهی نداشته اند و این خیلی مسخره است که بازیکن بدون بازی باشگاهی در تیم ملی حضور داشته باشد.

 

نمی خواهم وارد جزییات شوم اما نمی شود هم گفت به خاطر مسائل فنی دعوت نشدم بلکه یک سری مسائل دیگر در میان است که نمی خواهم بازگو کنم. یک سری اطرافیان تیم ملی امید باعث شدند که من به تیم ملی دعوت نشوم.

 

اگر دعوت می شدی فکر می کنی می توانستی مثمر ثمر باشی؟

قطعا. من به خودم اعتقاد دارم و مطمئن باشید که می توانستم به وینگادا در بازی های آسیایی کمک کنم. هر چند که پرداختن به این مسائل مهم نیست چرا که فکر من بزرگتر از تیم ملی امید و فوتبال ایران است.

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید + عکس

فکر نمی کنی اگر در لیگ یک بازی می کردی و سپس به لیگ برتر می آمدی، بیشتر بازی به تو می رسید و اینگونه می توانستی خودت را مطرح کنی؟

قبول دارم که اگر در لیگ یک بازی می کردم و سپس به لیگ برتر می آمدم بازی بیشتری به من می رسید، اما می دانم توان بازی کردن در لیگ برتر را دارم و بازی نکردن من در لیگ برتر به خاطر پایین بودن توانایی ام نیست.

 

شاید اگر احمدرضا عابدزاده اهل لابی و وابستگی به افراد بود و کمتر مصاحبه جنجالی می کرد، تو هم الان شرایط بهتری داشتی.

چه بگویم؛ من نمی توانم در مورد رفتار و مصاحبه های پدرم صحبت کنم چرا که او روش خودش را دارد و من هم کار خودم را می کنم. می خواهم روی پای خودم بایستم و کاری به این مسائل ندارم.

 

فکر می کنی حالا که به راه آهن آمده ای و مربی ات پدرت است، نوبت به تو هم برسد؟

من وظیفه ام تمرین کردن و تلاش برای اینکه خودم را نشان بدهم است. می توانید از بچه های راه آهن بپرسید که در تمرینات راه آهن چگونه کار می کنم و شرایطم به چه شکلی است. بازی کردن من بستگی به نظر سرمربی دارد. من برای آینده ام تلاش می کنم و از تمرین کردن خسته نمی شوم.

 

امیر عابدزاده کدام یک از خصوصیات پدرش را می پسندد؟

پشتکار پدرم را همیشه الگوی خودم قرار می دهم و این خصوصیات پدرم را تحسین می کنم. او برای اینکه به هدفش برسد، همیشه انگیزه دارد و تلاش می کند.

 

اگر بخواهی احمدرضا عابدزاده را در یک کلمه خلاصه کنی. آن کلمه چیست؟

عادت به تمرین؛ تمرین کردن برای احمدرضا عابدزاده مثل غذا خوردن و نفس کشیدن است. کلمه «عادت به تمرین»، برازنده احمدرضا عابدزاده است. بزرگترین عادت زندگی پدرم تمرین کردن است.

 

اگر من هم بتوانم مثل پدرم به تمرین عادت کنم، می توانم موفق شوم. هر چه تمرینات بیشتر شود، شما باید بیشتر از زندگی تان لذت ببرید؛ این یعنی موفقیت.

 

پدرت چقدر از کارت ایراد می گیرد؟

شرایط در گذشته با الان فرق می کند. پدرم در تمریناتی که الان با هم داریم در مورد کوچکترین اشتباهم با من صحبت می کند و سپس مراقبم است تا آن اشتباه را دیگر تکرار نکنم.

 

کمی برای مان از روزگارت در انگلستان بگو.

اول که به انگلستان رفتم در باشگاه منچستر مشغول شدم اما بعد از چند ماه به خاطر درسم نتوانستم به طور مرتب در تمرینات رده های پایه این باشگاه شرکت کنم؛ برای همین تمریناتم را به طور حرفه ای پیگیری نکردم و یک سال به درس خواندن پرداختم، تا اینکه به تاتنهام رفتم.

 

مثل اینکه قرار بود با تاتنهام هم قرارداد ببندی، چه شد که این اتفاق نیفتاد؟

من در این باشگاه انگلیسی خوب کار کردم و هر روز پیشرفت می کردم، به طوری که یک روز یکی از مربیان تیم اصلی تاتنهام سر تمرینات ما آمده بود و وقتی تمرین کردن مرا دیده بود به مربی تیم گفت: با این بازیکن قرارداد ببندیم، همان روز مربی مان به من گفت فردا گذرنامه ام را بیاورم.

 

بعدش چه شد؟

تا اینکه گذرنامه مرا دیدند و متوجه شدند که ایرانی هستم و با ویزای دانشجویی در انگلستان زندگی می کنم، عنوان کردند که نمی توانند با من قرارداد ببندند.

 

همین موضوع باعث شد تا از انگلستان به آمریکا عزیمت کنی؟

بله؛ زندگی کردن در انگلستان برای من سخت شده بود و نمی توانستم به عنوان یک ایرانی در فوتبال انگلستان بمانم. با اینکه یکی از بزرگترین تیم های لندن مرا می خواست اما دیدم که بهتر است آرزوهایم را جای دیگری دنبال کنم چرا که کار کردن در انگلستان برای من به عنوان یک ایرانی امکانپذیر نبود.

 

نمی خواهم بگویم آنها نژادپرست بودند اما فکر می کنم به خاطر ایرانی بودنم به من سخت گرفتند. فکر می کنم دلیل قرارداد نبستن احسان حاجی صفی با فولام انگلیس هم همین بحث باشد.

 

چرا اینگونه با تو برخورد کردند؟

انگلستان برعکس ایران است. در آنجا اگر بازیکن انگلیسی 80 باشد و بازیکن ایرانی 100 آنها بازیکن انگلیسی را برمی دارند، درست برعکس ایران. در ایران اگر بازیکن خارجی 10 درصد هم از بازیکن ایرانی بهتر باشد یا مثل بازیکن ایرانی باشد با بازیکن خارجی قرارداد می بندند.

 

نگفتی چه شد که آمریکا را برای ادامه فوتبالت انتخاب کردی؟

بعد از مشورت هایی که داشتم و چون نمی خواستم در انگلستان بمانم تصمیم گرفتم به آمریکا بروم. دو فصل خوب در آمریکا داشتم و توانستم در این کشور پیشرفت کنم و خودم را نشان دهم.

 

من به دنبال این بودم که از آمریکا به باشگاه های اروپایی بروم. فکر می کنم اگر به تیم ملی امید دعوت می شدم، بیشتر دیده می شدم و شانس این را داشتم تا فوتبالم را در اروپا ادامه دهم، هر چند که دیگر به این موضوع فکر نمی کنم و باید دوباره آنقدر خوب کار کنم تا بتوانم یک بار دیگر شانسم را برای حضور در فوتبال اروپا امتحان کنم.

 

فکر می کنی شانس برای بازی در اروپا کی به امیر عابدزاده رو کند؟

زمانش را نمی دانم اما من تلاش می کنم و باید دید سرنوشت چگونه رقم می خورد. من دوست دارم در اروپا بازی کنم اما فعلا در ایران هستم.

 

واقعا فکر می کنی توانایی بازی در اروپا را داشته باشی؟

بله؛ من در انگلستان هم که بودم چند هفته با بزرگسالان تاتنهام هم تمرین کردم. آن تمرینات برای من تجربه خوبی بود و برای همین می گویم که این توانایی را دارم که در اروپا بازی کنم.

 

فضای فوتبال اروپا را نسبت به ایران چطور ارزیابی می کنی؟

فوتبال در اروپا واقعا حرفه ای است و آنها برای فوتبال سرمایه گذاری و برنامه ریزی مشخصی دارند. اصلا نمی شود فوتبال اروپا را با ایران مقایسه کرد.

امیر عابدزاده در مورد پدرش می گوید + عکس

چقدر توانسته ای از تجربیات پدرت استفاده کنی؟

همیشه در حال کسب تجربه از پدرم و دیگران هستم اما نمی توانم خودم را جای پدرم بگذارم. اشتباه است بخواهید مرا با او مقایسه کنید. او احمدرضا عابدزاده است و من امیر عابدزاده.

 

فکر می کنی اگر احمدرضا عابدزاده الان بازی می کرد، می توانست به اروپا ترانسفر شود؟

پدر من آن زمان هم که بازی می کرد از اروپا پیشنهاد داشت. پدر از لیگ آلمان و ترکیه پیشنهادات خوبی داشت اما ترجیح داد در ایران بماند.

 

این انتقاداتی که از پدرت درخصوص تمرینات سختی که به دروازه بان ها می دهد می شود را قبول داری؟

اگر با خودش تمرین نمی کردم، نمی توانستم نظر هم بدهم اما حالا که شاگردش هستم به جرأت می گویم تمرینات او برای من سخت نیست هر چند همه می گویند که تمرینات پدرم سخت است اما من قبول ندارم. این به عادت افراد برمی گردد. من خیلی وقت ها بعد از تمرین ها می مانم و با پدرم اضافه تر تمرین می کنم.

 

اینکه می گویند تمرینات احمدرضا عابدزاده باعث می شود دروازه بان ها مصدوم شوند را قبول داری؟

این تمرینات که می گویند خاص است. به نظر من تمرین تکراری بیشتر به دروازه بان آسیب می زند. اینکه همه اش شیرجه بزنیم، اسمش تمرین نیست. به نظر من تمرینات پدرم نشاط بخش است و متفاوت.

 

یعنی بالا بردن طالب لو روی منبع آب یا طناب انداختن دور کمر بازیکنان تمرینات متفاوت است؟

هر کسی نظر خودش را دارد. من به نظر بعضی ها کاری ندارم. سلیقه تمرینی افراد با یکدیگر فرق می کند، من خودم از تمرینات پدرم لذت می برم.

 

به نظر تو دروازه بان در حد احمدرضا عابدزاده در فوتبال ما وجود دارد؟

من فکر نمی کنم اما الان بهتر است نظر ندهم. بزرگترهای فوتبال باید در این مورد نظر دهند.

 

دوست داری در کدام تیم بزرگ اروپایی بازی کنی؟

به شخصه دوست دارم در دو تیم یوونتوس و رئال مادرید بازی کنم.

 

فکر می کنی با این شرایط سنی بتوانی به آرزوهایت برسی؟

من چند سال برای اینکه دروازه بان شوم زمان گذاشتم و حالا هم معتقدم که باید به شرایط بازی کردن برسم. زمانی که بازی به من برسد می توانم بگویم کی به فوتبال اروپا می روم. البته اعتقادی به سن ندارم چرا که در فوتبال روز دنیا کیفیت بازیکنان مهم است نه سن شان.

 

پس زمان مشخصی برای رفتن به اروپا برای خودت ترسیم نکردی؟

کاری به زمان ندارم، فقط تلاش می کنم تا به هدفم برسم.

 

فکر می کنی از لحاظ فنی در فوتبال ایران آنقدر رشد کنی که بتوانی به اروپا بروی؟

من به چیزی که فکر می کنم، هدفم است. وقتی به شرایط خوب فنی برسم راحت می توانم به اروپا بروم. رسیدن به این جایگاه آسان اما نگه داشتن آن مشکل است. مهم رسیدن به فوتبال اروپا نیست، مهم این است که بتوانی در آنجا دوام بیاوری.

 

در فوتبال اروپا هم مافیا و دلالی بیداد می کند؟

به هر حال همه جای دنیا اینگونه مسائل وجود دارد و ارتباط حرف اول را می زند. در فوتبال به دلیل رد و بدل شدن پول، مسائل دلالی و زد و بند وجود دارد. من کاری به این مسائل ندارم و می خواهم بدون باندبازی و ارتباطات، موفق باشم.

 

زمانی که در انگلستان بودی تو را به عنوان پسر احمدرضا عابدزاده می شناختند؟

من 14 سالم بود که به انگلستان رفتم. آنجا کسی مرا نمی شناخت و هنوز جا نیفتاده بودم. یک سایت (باشگاه رده های پایه) در انگلستان دروازه بان می خواست و وقتی ثبت نام کردم و رفتم با اینکه سن من کم بود

 

آنجا به من گفتندباید بالای 18 سال باشی، من هم سنم را نگفتم و با بزرگ ها تمرین می کردم و توانستم اینطوری هم درس بخوانم و هم تمرین کنم هر چند که بعدا به دلیل داشتن ویزای دانشجویی و ایرانی بودن نتوانستم در انگلستان دوام بیاورم.

 

در انگلستان تو را بیشتر می شناختند یا آمریکا؟

مردم انگلستان قابل مقایسه با آمریکایی ها نیستند. در انگلیس مردم خونگرم و بجوش نیستند. در آمریکا راحت بودم و مرا بیشتر می شناختند.

 

حالا که یک دروازه بان حرفه ای شده ای چقدر فیلم بازی های پدرت را به عنوان یک فیلم آموزشی نگاه می کنی؟

اکثر بازی های معروف پدرم را دیده ام. یعنی بازی هایی که فشار روی دروازه ایران زیاد بوده، تنها بازی که در آن پدرم خوب کار کرده و من ندیده ام، بازی ایران و الجزایر است.

 

اعتماد به نفس احمدرضا عابدزاده و حرکات او زمانی که فشار روی دروازه اش زیاد بود. همیشه الگو است فکر می کنی تو به عنوان پسر احمدرضا عابدزاده چنین اعتماد به نفسی داشته باشی؟

همیشه از رفتارهای پدرم الگو می گیرم اما این مسائل باید در درون آدم باشد. من هم سعی می کنم زمانی که در درون دروازه می ایستم، اعتماد به نفسم را حفظ کنم. در 18 سالگی که بازی می کردم، جلوی تماشاگرانی در درون دروازه ایستادم که فحش می دادند و توانستم کارم را به خوبی انجام دهم.

 

باید دید زمانی که بازی می کنم چقدر می توانم اعتماد به نفسم را حفظ کنم. اما از حرکات پدرم در دوره بازیگری اش واقعا لذت می بردم. فکر می کنم هر دروازه بانی قادر به انجام چنین رفتاری باشد که بتواند در اوج حمله حریف با یک دست توپ را بگیرد یا لبخند بزند نیست.

 

فکر می کنی چرا دیگر فوتبال ما مثل احمدرضا عابدزاده به خود ندید؟

در این باره بهتر است کارشناسان نظر بدهند. من فکر می کنم افراد استثنایی در فوتبال هر کشور قابل تکرار نیستند.

 

با توجه به اینکه از عملکرد خودت راضی هستی اما در پرسپولیس نتوانستی موفق ظاهر شوی، خیلی ها فکر می کردند که از یک عابدزاده جدید در پرسپولیس رونمایی می شود.

در این باره نمی توانم چیزی بگویم اما بازی کردن در پرسپولیس سخت است و کمتر مربی این ریسک را می کند که از یک دروازه بان کم سن و سال درون دروازه استفاده کند.

 

اگر پسر احمدرضا عابدزاده نبودی باز هم بازی به تو نمی رسید؟

نمی خواهم وارد مسائل حاشیه ای شوم و بگویم به خاطر پدرم در پرسپولیس بازی نکردم. اینکه آدم هایی بودند که دوست نداشتند من بازی کنم، به گذشته مربوط است و علاقه ای به باز کردن اتفاقات گذشته ندارم. البته نیلسون هم در پرسپولیس خوب کار می کرد و برای همین به من بازی نرسید.

 

یعنی فکر می کنی اگر نیلسون خوب کار نمی کرد، باز هم بازی به تو می رسید؟

فکر نکنم چرا که در چند بازی حق من بود که بازی کنم اما به من ندادند، برای همین می گویم بحث سن نیست…

 

پس منظورت همان بحث چوب اسم پدرت را خوردن است…

در این سال هایی که به ایران آمدم، خیلی اتفاقات و مسائل را از نزدیک دیدم اما نمی خواهم وارد حاشیه شوم و به همین دلیل خیلی به گذشته فکر نمی کنم.

 

برنامه تمرینی ات کاملا زیر نظر پدرت است؟

قبل از اینکه با راه آهن قرارداد ببندد بیشتر با هم به سالن بدنسازی می رفتیم و تمرین می کردیم اما حالا که به راه آهن آمده، برنامه هایمان با هم جور درنمی آید و من اکثر مواقع خودم به باشگاه بدنسازی می روم.

 

حاشیه های فوتبال چقدر روی تو تاثیرگذار بود؟

ورزش های مردم پسند در تمام دنیا دچار حاشیه هایی هستند اما من برای اینکه به هدفم برسم بیشتر وقت را صرف تمرین کردن می کنم.

 

 

 

 

تبلیغات

سفر،مسافرت،تور کیش

Xبستن تبلیغ
تبلیغات
Xبستن تبلیغ