پارس ناز پورتال

فقر و بی پولی روی ذهن انسان تاثیر دارند

فقر و بی پولی روی ذهن انسان تاثیر دارند

فقر و بی پولی روی ذهن انسان تاثیر دارند 

فقر و بی پولی قطعا بیشتر ذهن ما را به خود مشغول می کند و باعث می شود تا نتوانیم آن طور که باید در زندگی رو به جلو در حرکت باشیم. محل زندگی شما، می‌تواند در تحولات مغز شما دخیل باشد. بر اساس پژوهشی که بر روی شماری از نوجوانان امریکایی در جنوب کالیفرنیا انجام شده،

 

اغلب کودکانی که در معرض خشونت و ترس زندگی کرده‌اند، به شکلی مشابه با بزرگسالان خالی از حس همدلی و نوع دوستی بوده‌اند.اینجا در انستیتوی مغز و خلاقیت دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، از طریق یک لپ تاپ ویدیویی از ملاله یوسف زای، دختر پاکستانی و برنده جایزه صلح نوبل برای یک پسر ۱۵ ساله نمایش داده می‌شود.

 

ملاله دختری است که در سال ۲۰۱۲، زمانی که فقط ۱۵ سال داشت، از شلیک گلوله طالبان به سرش جان به در برد. در این ویدیو ملاله می‌گوید: «می‌خواهم تحصیلاتم را ادامه دهم و دکتر شوم.» طالبان روی صورت تعدادی از مردم اسید می‌پاشند و تعدادی دیگر را می‌کشند، اما «آنها نمی‌توانند من را متوقف کنند.»

 

به نظر می‌رسد داستان ملاله پسر نوجوان را تحت تاثیر قرار نداده است. صورتش خالی از هر حسی است، شانه‌هایش افتاده است. مصاحبه‌کننده از او می‌پرسد چه حسی دارد. او شانه‌هایش را بالا می‌اندازد و می‌گوید: «نمی‌دانم. هیچی.» پژوهشگر ادامه می‌دهد و می‌پرسد وقتی بزرگ شد، می‌خواهد چه جور آدمی باشد؟

 

پسرک جواب می‌دهد: «آدم خوب.»

– «می‌خواهی به کالج بروی؟»

– «بله».

– «برای بعد از کالج برنامه‌ای داری؟»

– «هنوز درباره آن فکر نکرده‌ام.»

– «چه جور شغلی دوست داری؟»

– «هنوز فکر نکرده‌ام.»

 

این پسر، یکی از ۷۳ نوجوانی است که از طبقه کم‌درآمد و برای پژوهش بلندمدت دانشگاه کالیفرنیای جنوبی انتخاب شده‌اند. ماری هلن ایموردینو-یانگ، عصب‌شناس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی این نوجوانان را در پژوهش مذکور تحت بررسی قرار داده است.

 

این پژوهش با این هدف طراحی شده که مشخص شود فرهنگ، روابط خانوادگی، قرار گرفتن در معرض خشونت و دیگر عوامل، چگونه ذهن انسان را شکل می‌دهند.سوژه‌های آزمایش که همگی نوجوانانی از کالیفرنیای جنوبی هستند، ۴۰ کلیپ ویدیویی را تماشا می‌کنند.

 

هر یک از این کلیپ‌های ویدیویی، ماجرایی واقعی را از زبان شخصیت اصلی آن نشان می‌دهد. بعضی از این تصاویر، از جمله داستان ملاله یوسف‌زای- به آن دلیل انتخاب شده‌اند که الهام‌بخش و به لحاظ احساسی تاثیرگذارند.نوجوانان یک بار دیگر، زمانی که داخل دستگاه‌ام آرای هستند،

 

بخشی از کلیپ‌ها را تماشا می‌کنند و واکنش‌های مغزی آنها ضبط می‌شود. دو سال بعد، از آنها خواسته می‌شود تا به آزمایشگاه مغز و خلاقیت برگردند. این آزمایشگاه، یک مرکز آموزشی مجهز به‌ ام‌آرای، اتاق‌های ملاقات، و گالری‌های عکاسی و هنر مدرن است. همچنین در یک تالار نمایش، قطعات ادبی خوانده می‌شود،

 

مقالات علمی ارایه می‌شود و کنسرت موسیقی برگزار می‌شود. روند آزمایشات، دایما تکرار می‌شود تا تغییرات، در طول زمان ردیابی و ضبط شود.نتایج اولیه، از یک جریان نگران‌کننده حکایت دارد: بچه‌هایی که در معرض سطح بالاتری از خشونت در زندگی بوده‌اند، بر اساس اسکن‌های‌ام آرای، اتصالات عصبی زمان زنده (ریل تایم)

 

و تعاملات ضعیف‌تری در بخش‌هایی از مغز که مرتبط با آگاهی، قضاوت، و پردازش اخلاقی و احساسی است، داشته‌اند.کار پژوهشی خانم ایموردینو-یانگ، مرتبط با یک حوزه رو به رشد است که «عصب‌شناسی فقر» نامیده می‌شود. اگرچه این پژوهش هنوز عمدتا مبتنی بر همبستگی آماری بین الگوهای مغز و محیط‌های خاص است،

 

اما یک نتیجه ناراحت‌کننده حاصل شده است: فقر و پیامدهای پیرامونی آن – خشونت، آلودگی صوتی، هرج و مرج در خانه، آلودگی، سوء تغذیه، سوء رفتار و بیکاری والدین- می‌تواند تعاملات، فرم‌بندی و نظم ارتباطات را در مغزهای جوان، تحت تاثیر قرار دهد.اخیرا دو گزارش پژوهشی تاثیرگذار، این موضوع را وارد مباحثات عمومی کرده است: در گزارش نخست، پژوهشگران متوجه شدند کودکان فقر زده،

 

ماده خاکستری – بافت مغزی که از پردازش اطلاعات و رفتار عملیاتی پشتیبانی می‌کند- کمتری در هیپوکمپوس (بخش مرتبط با حافظه)، لوب پیشانی (بخش مرتبط با تصمیم‌گیری، حل مساله، کنترل انگیزش، قضاوت، و رفتار اجتماعی و احساسی)، و لوب گیجگاهی (بخش مرتبط با زبان، پردازش دیداری و شنیداری و خودآگاهی) دارند.

 

این نواحی مغز در همکاری با یکدیگر، نقشی حیاتی در پیگیری دستورات، بذل توجه و در کل روند یادگیری – کلیدهای موفقیت آکادمیک- دارند.به گزارش ساعت ۲۴، این پژوهش که گزارش آن در سال ۲۰۱۵ در نشریه JAMA Pediatrics منتشر شده، ۳۸۹ فرد بین ۴ تا ۲۲ ساله را مورد بررسی قرار داده است.

 

یک‌چهارم شرکت‌کنندگان از خانواده‌هایی زیر خط فقر فدرال (درآمد سالانه ۲۴.۲۳۰ دلار برای یک خانواده ۴ نفره در سال ۲۰۱۶) آمده بودند. کودکانی که پیش‌زمینه فقیرتر داشته‌اند، حجم بالاتری از تقلیل ماده خاکستری را نشان داده و امتیاز کمتری در تست‌های استاندارد به دست آورده‌اند.

 

در دومین پژوهش کلیدی که در سال ۲۰۱۵ در نشریه Nature Neuroscience منتشر شد، ۱.۹۹۰ نفر بین سنین ۳ تا ۲۰ ساله مورد ارزیابی قرار گرفتند. پژوهشگران دریافتند کودکانی که والدین آنها درآمد کمتری داشته‌اند، در مقایسه با کودکانی با درآمد خانوادگی سالانه ۱۵۰ هزار دلار و بالاتر، با تقلیل نواحی غشای مغزی روبرو بوده‌اند.

 

دکتر جک شانکوف، مدیر مرکز «کودکان در حال رشد» در دانشگاه هاروارد، می‌گوید: «ما مدت‌هاست که از تاثیر طبقه اجتماعی بر سلامت و یادگیری اطلاع داریم. اما عصب‌شناسی اکنون محیط زیست، رفتار و فعالیت مغزی را مرتبط با یکدیگر می‌داند و این موضوع می‌تواند به تحولی چشمگیر در سیاست‌های اجتماعی و آموزشی منجر شود.»

 

 

Xبستن تبلیغ
تبلیغات